Showing posts with label AOR. Show all posts
Showing posts with label AOR. Show all posts

Lillian Axe

Posted by universechild On Oct 21, 2011 0 comments



Γέννημα θρέμα της Νέας Ορλεάνης, οι Lillian Axe υπάρχουν από το 1983 και το πιο γνωστό τους line-up είναι οι Ron Taylor στη φωνή, ο Steve Blaze σε κιθάρες και πλήκτρα, ο Jon Ster σε κιθάρες και πλήκτρα, ο Rob Stratton στο μπάσο και ο Danny King στα τύμπανα.


Την πρώτη τους περίοδο κυκλοφόρησαν τέσσερα άλμπουμ, και μερικά από τα πιο γνωστά τους hits είναι τα Dream of a Lifetime, Misery Loves Company, Nobody Knows από το Lillian Axe (1988), τα Show A Little Love, All's Fair In Love And War, She Likes It On Top, Ghost of Winter και My Number από το Love + War (1990), True Believer, No Matter What, Body Double και See You Someday από το Poetic Justice (1992) και Crucified, Deepfreeze και Moonlight In Your Blood από το Psychoschizophrenia (1993). Γνωστή είναι και η διασκευή τους στο Here is Christmas.


Επανενώθηκαν το 1999 και κυκλοφόρησαν κάποιες B-side ηχογραφήσεις με τίτλο Fields of Yesterday, και ενα ζωντανό δίσκο με τίτλο Live 2002. Το 2007 ήρθε στην θέση του τραγουδιστή ο Derric LeFevre, ο οποίος ακούγεται στους δίσκους Waters Rising (2007) και Sad Day on Planet Earth (2009). Το 2010 έκανε ένα σύντομο πέρασμα (από τον Ιούνιο μέχρι τον Οκτώβριο) ο Derric LeFevre (από Metal Church).


Δισκογραφία
  • 1988 - Lillian Axe
  • 1989 - Love + War
  • 1991 - (1987-1989)  Out of the Darkness - Into The Light (συλλογή)
  • 1992 - Poetic Justice
  • 1993 - Psychoschizophrenia
  • 1999 - Fields of Yesterday
  • 2002 - Live 2002
  • 2007 - Waters Rising
  • 2009 - Sad Day On Planet Earth
  • 2010 - Deep Red Shadows

Child's Play

Posted by universechild On 0 comments



Μια αξιόλογη μπάντα από την Βαλτιμόρη των ΗΠΑ, η οποία δημιουργήθηκε το 1983 και έδρασε σε τοπικό κυρίως επίπεδο, με μεγάλη δημοτικότητα στην rock σκηνή της ιδιαίτερης πατρίδας τους. Δημιουργήθηκε από τους Larry Hinshaw (φωνή), Brian Jack (κιθάρα), Phil Wiser (μπάσο), Jimmy Shafer (κιθάρα) και Steve Albinak (τύμπανα). Η σύνθεση σταθεροποίηθηκε όταν ήρθαν στη κιθάρα ο Nicky Kay στη θέση του Shafer, και ο John Allen στα τύμπανα, και η μπάντα γνώρισε αρκετή επιτυχία στην περιοχή της Ανατολικής Ακτής, με πολλές περιοδείες και την κυκλοφορία ενός EP, Ruff House (1986).

Όπως συνέβη και με άλλους στο είδος, οι Child's Play έφτασαν στο απόγειό τους στα τέλη των 80s/αρχές 90s, οπότε και κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους, αλλά μέχρι τότε είχε φύγει ο Wiser και στη θέση του είχε έρθει ο Idzi, ενώ ο Brian Jack ανέλαβε εκτός από την κιθάρα και τα φωνητικά αφού αποχώρησε και ο Hinshaw. Το Rat Race (1990) τους άνοιξε την πόρτα σε αρκετές περιοδείες σε όλες τις ΗΠΑ, παίζοντας κάτω από τους Cold Sweat.

Το Long Way (1993) κυκλοφόρησε με τον Tommy McRae στη θέση του Jack, αφού ο τελευταίος έφυγε για σόλο καριέρα. Όπως πάντα συμβαίνει, αρκετοί από το κοινό της μπάντας ανησύχησαν με την αλλαγή τραγουδιστή, αλλά ο δίσκος αποδείχτηκε καλός και είχε επιτυχία, πάντα με βάση τα μεγέθη της μπάντας.


Η μπάντα δεν διαλύθηκε ποτέ, απλά ακολούθησε ο καθένας το δρόμο του. Ο Tommy McRae έκανε σόλο καριέρα τόσο σαν ερμηνευτής, όσο και σαν τραγουδοποιός και παραγωγός. Ο John Allen έπαιξε με τους SR-71, ενώ αργότερα ξαναβρέθηκε μαζί με τον Nicky Kay στους Charm City Devils, και ο πρώτος δίσκος των οποίων με τον "ότι λέει το εξώφυλλο" τίτλο, Let's Rock-n-Roll, είναι βουτηγμένος σε eight-ίλα. Ο Brian Jack παίζει σόλο στην περιοχή της Βαλτιμόρης, και ο Idzi έπαιξε με τους Dirty Looks και δημιούργησε μια μπάντα, τους Slurp.

Δισκογραφία
  • 1986 - Ruff House EP
  • 1990 - Rat Race
  • 1993 - Long Way

Heart

Posted by universechild On Jun 8, 2011 0 comments

 
Ένα από τα πιο σημαντικά ονόματα του Hard Rock / AOR με ιστορία τεσσάρων δεκαετιών, οι Heart έχουν μπόλικα πλατινένια και χρυσά άλμπουμ, όπως και πολλά hit στο ενεργητικό τους. Γνώρισαν επιτυχία στα 70s, αναγεννήθηκαν στα 80s, κρατήθηκαν στα 90s, επανήλθαν στα 00s, και στην ουσία δεν έφυγαν ποτέ.

Είναι ίσως λίγο ειρωνικό το ότι τα θεμέλια της μπάντας βρίσκονται στους The Army, μια μπάντα που δημιουργήθηκε από τους Steve Fossen, Roger Fisher, Don Wilhelm και Ray Schaefer και έδρασε στην περιοχή της πολιτείας της Washington (Βορειοδυτικά των ΗΠΑ, καμμία σχέση με την Washington DC και το άσπρο νεοκλασικό), λίγο πιο βόρεια από το Seattle. Ειρωνικό καθώς ο λόγος που οι μεθέπειτα Heart ξεκίνησαν τη πορεία τους στον Καναδά ήταν ο αδερφός του Roger Fisher, Mike, ο οποίος θέλησε να αποφύγει την κατάταξη στο στρατό και αυτοεξορίστηκε(μην ξεχνάμε, εκείνα τα χρόνια ήταν στα ντουζένια του ο πόλεμος του Βιετνάμ). Μέχρι τη στιγμή που ήρθε στη μπάντα η Nancy Wilson (η οποία έμελλε να αποτελέσει, μαζί με την αδερφή της Ann Wilson, το βασικό πυρήνα της μπάντας), οι The Army είχαν μετονομαστεί σε White Heart για να καταλήξουν στο Hocus Pocus (σίγουρα ταιριαχτό, μιας και το ύφος του ήχου τους έφερνε και στο Folk Rock).

Τα πράγματα πήραν το δρόμο τους όταν κάποια στιγμή γύρισε κρυφά στις ΗΠΑ ο εγκατεστημένος στον Καναδά Mike Fisher για να δει την οικογένειά του. Συνάντησε σε κάποια live των Hocus Pocus την της Nancy, Ann, εκείνη "έδεσε" αμέσως μαζί του, και αποφάσισε να τον ακολουθήσει στα βόρεια. Σύντομα τους ακολούθησαν και ο Steve Fossen με τον Roger Fisher, και οι Heart ήταν πλέον γεγονός. Λίγο αργότερα πήγε μαζί τους και η Nancy, η οποία συνδέθηκε με τον Roger.

1976 - Dreamboat Annie
Η επιτυχία, σε τοπικό επίπεδο βέβαια, τους ήρθε από τον πρώτο κιόλας δίσκο Dreamboat Annie (1976). Περίπου 30.000 αντίτυπα πουλήθηκαν στον Καναδά, ενώ η κυκλοφορία του, τοπικά πάντα, μόνο στην περιοχή του Seattle, είχε επίσης επιτυχία με 25.000 κομμάτια. Δύο single από το δίσκο έγιναν κλασικά hit, τα "Magic Man" και "Crazy on You".


1977 - Little Queen
1978 - Magazine
Η γενική αμνηστία που προσέφερε το 1977 η προεδρία Jimmy Carter στους φυγόστρατους του Βιετνάμ επέτρεψε την επιστροφή του Mike Fisher στις ΗΠΑ, και οι Heart έκαναν καινούριο συμβόλαιο με μια θυγατρική της CBS, την Portrait. Ακολούθησαν κάποια νομικά προβλήματα με τον Siegel της Mushroom, ο οποίος κυκλοφόρησε το δίσκο Magazine χωρίς την έγκριση της μπάντας, μια κίνηση που με δικαστική απόφαση οδήγησε στην απόσυρση του δίσκου. Εν τω μεταξύ, το Little Queen (1977) συνέχισε την ανοδική πορεία της μπάντας με το γνωστό hard rock hit "Barracuda", και ο δίσκος ξεπέρασε σε πωλήσεις το εκατομμύριο. Ανάλογη επιτυχία είχε και το Magazine (1978), το οποίο κυκλοφόρησε για δεύτερη φορά με διαφορετικό μιξάρισμα από την ημιτελή μορφή που κυκλοφόρησε προηγουμένως. Έγινε πλατινένιος, και το "Heartless" παραμένει ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια της μπάντας.


1978 - Dog & Butterfly
 Η επιτυχία συνεχίστηκε με τον διπλά πλατινένιο Dog & Butterfly (1978), το τέλος όμως της περιοδείας του δίσκου σήμανε και το τέλος των σχέσεων μεταξύ των Wilson και των Fisher. O Roger έφυγε από τη μπάντα το 1979 και η θέση της κιθάρας καλύφθηκε από τον Howard Leese και την Nancy Wilson, ενώ στη μπάντα βοήθησε και η παιδική φίλη της, Sue Ennis.

Παρά την ατμόσφαιρα διάλυσης, το διπλό Greatest Hits Live (1980) έγινε διπλά πλατινένιο. Δεν ήταν στην πραγματικότητα live, καθώς ήταν κυρίως μια συλλογή με τα single της μπάντας, μερικά καινούρια στουντιακά κομμάτια, και έξι μόλις ζωντανά ηχογραφημένα. Έγινε διπλά πλατινένιο και αυτό, και έμεινε στα charts μέχρι και τα μέσα σχεδόν της επόμενης χρονιάς.

1982 - Private Audition
1983 - Passionworks
Κάποια εμφανή σημάδια κούρασης φάνηκαν με τα Private Audition (1982) και Passionworks (1983), τα οποία δεν έγιναν ούτε χρυσά, και η μπάντα μπήκε σε κατάσταση hiatus.


1985 - Heart
Το comeback και ο επαναπροσδιορισμός των Heart έγινε με νέο line-up (με σταθερά μέλη τις αδερφές Wilson), νέο συμβόλαιο (Capitol), νέο look (το εξεζητημένο/glam, τόσο στο rock όσο και στην ποπ, ήταν φυσικά στα ντουζένια του) και, όπως έγινε και σε άλλες περιπτώσεις, ένα ομότιτλο άλμπουμ που έμελλε να γίνει το πιο κλασικό τους. Το Heart (1985) ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία της μπάντας μέχρι στιγμής με πωλήσεις 5 εκατομυρίων, και ένα από τα πιο κλασικά κομμάτια-χρονομηχανές των 80s, το σχεδόν "μεταλλικό" "If Looks Could Kill".


1987 - Bad Animals




Το Bad Animals (1987) συνέχισε στο ίδιο ύφος με το Heart. Το "Alone" έφτασε στο #1 των charts, ενώ μεγάλα hits ήταν και τα "Who Will You Run To", "There's The Girl" και "I Want You So Bad".


1990 - Brigade
Οι Heart έκλεισαν την δεκαετία με το Brigade (1990), έξι φορές πλατινένιο και με τρεις ακόμη power ballads που έφτασαν στο top-25: "All I Wanna Do Is Make Love To You", "Stranded" και "I Didn't Want To Need You". Με το τέλος της περιοδείας κυκλοφόρησαν και το Rock The House Live! (1991)

Την περίοδο μετά το '90 οι αδερφές Wilson κινήθηκαν με ένα ακουστικό project ονόματι The Lovemongers μαζί με την Sue Ennis και τον Frank Cox. Κυκλοφόρησαν ένα EP τεσσάρων κομματιών (μεταξύ άλλων μια ζωντανή διασκευή του "The Battle of Evermore" των Led Zeppelin και μια επανηχογράφηση του "Crazy on You")


1993 - Desire Walks On


1995 - The Road Home

Ως Heart επανήλθαν με το Desire Walks On (1993), το οποίο περιείχε το νυχτερινό hit "Black On Black II" και την power ballad "Will You Be There (In The Morning)", και ο πρώτος τους κύκλος έκλεισε με το ζωντανό The Road Home (1995). Το 1995 η Nancy αποφάσισε να αποσυρθεί προσωρινά από τη μουσική για να συγκεντρωθεί στην οικογένειά της (ήταν παντρεμένη με τον γνωστό σκηνοθέτη Cameron Crowe από το 1986). Δοκίμασε και τις δυνάμεις της στην μουσική επένδυση ταινιών, με αρκετή επιτυχία, καθώς είναι υπεύθυνη για τα soundtrack των ταινιών Jerry Maguire, Almost Famous, Elizabethtown και Vanilla Sky.



Από την άλλη η Ann συνέχισε με μια ως The Ann Wilson Band ή Ann Wilson & The Ricola Brothers, μαζί με τον Leese από τους Heart και τους Scott Olson, Jon Bayless και Scott Adams. Η μπάντα αυτή έπαιξε μαζί με την Nancy ένα τελευταίο show το 1995 (το οποίο βιντεοσκοπήθηκε για το κανάλι VH1) ως Heart, και αργότερα στα τέλη της δεκαετίας κινήθηκε ως Ann Wilson and Heart.


Οι Heart επαναδραστηριοποιήθηκαν το 2002 με τις Ann και Nancy ξανά μαζί, και ένα νέο line-up αποτελούμενο από τους Scott Olson, Ben Smith, Mike Inez (Alice in Chains) και Tom Kellock. Κυκλοφόρησαν και ένα ζωντανό DVD Alive in Seattle (2003).


Το 2003 οι Olson και Kellock αντικαταστάθηκαν προσωρινά από τους Gilby Clarke (Guns N' Roses) και Darian Sahanaja, για να έρθουν με τη σειρά τους στη μπάντα οι Craig Bartok και Debbie Shair.


2004 - Jupiter's Darling
To Jupiter's Darling (2004) ήταν ο πρώτος δίσκος των Heart εδώ και μια δεκατία περίπου, και έτυχε θερμής υποδοχής με διάφορα κομμάτια του ("Make Me", "Enough", "Oldest Story In the World" και "Lost Angel").  Πιο πρόσφατος δίσκος τους είναι το Red Velvet Car (2010), το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο της περασμένης χρονιάς, και ήταν ο πιο πετυχημένος δίσκος τους εδώ και μια εικοσαετία (από το Brigade του 1990). 


Όπως και άλλες μπάντες του χώρου που τα χρόνια δράσης τους ξεπερνάνε κατά πολύ την ηλικία των περισσότερων από εμάς, και όσο κλισέ και αν ακούγεται, οι Heart παλιώνουν όπως το κρασί. Όχι, δεν χρειάζεται να γίνει το προφανές λογοπαίγνιο με το όνομά τους!


Δισκογραφία
  • 1976 - Dreamboat Annie
  • 1977 - Little Queen
  • 1978 - Magazine
  • 1978 - Dog and Butterfly
  • 1980 - Bebe le Strange
  • 1982 - Private Audition
  • 1983 - Passionworks
  • 1985 - Heart
  • 1987 - Bad Animals
  • 1990 - Brigade
  • 1993 - Desire Walks On
  • 2004 - Jupiter's Darling
  • 2010 - Red Velvet Car


Live
  • 1980 - Greatest Hits Live
  • 1991 - Rock The House! Live
  • 1995 - The Road Home
  • 2003 - Alive In Seattle
  • 2007 - Dreamboat Annie Live


Συλλογές
  • 1997 - These Dreams: Heart's Greatest Hits
  • 1998 - Greatest Hits
  • 2000 - Greatest Hits: 1985-1995
  • 2001 - Heart Presents A Lovemonger's Christmas
  • 2001 - Ballads: The Greatest Hits
  • 2002 - The Essential Heart
  • 2006 - Love Songs
  • 2008 - Playlist: The Very Best of Heart

Pink Rose

Posted by universechild On Mar 4, 2011 0 comments


Οι Pink Rose μπορούν να θεωρηθούν ως μια glam "παρένθεση" στην πορεία των σχετικά άγνωστων εκτός Γαλλίας Attentant Rock ("Rock Attack"), αλλά ο μοναδικός δίσκος που κυκλοφόρησαν είναι πραγματικά ένα πολύ καλό δείγμα AOR/ μελωδικού rock που λοξοκοιτάζει προς το metal.

Photobucket Photobucket


Οι Attentum Rock ξεκίνησαν στα τέλη των 70s/αρχές 80s και κυκλοφόρησαν κάποια αρκετά αξιόλογα άλμπουμ σε ύφος αρκετά κοντά στο NWOBHM (σε σημεία maiden-ίζουν), με το "twist" της υπόθεσης οι στίχοι, που ήταν στα μητρική τους γλώσσα! Οι δύο πρώτοι δίσκοι είναι αξιόλογα δείγματα γαλλικού (κυριολεκτικά) heavy metal, αλλά στον τρίτο αποφάσισαν να το γυρίσουν στα αγγλικά. Αυτό βέβαια δεν τους βοήθησε και πολύ, και παρέμειναν ένα cult όνομα.

Με την φυγή του βασικού κιθαρίστα Hervi Raynal τα υπόλοιπα μέλη (Marc Quee - φωνή, Fabrice Fourgeau - κιθάρες, Pierre Brimond - μπάσο και Thierry Gaulme - τύμπανα) μετονομάστηκαν σε Pink Rose με νέο look και ήχο, και κυκλοφόρησαν το πολύ Just What You Needed (1986). Λίγο αργότερα μέσα στα 80s η μπάντα διαλύθηκε, ο Marc Quee κυκλοφόρησε και ένα single ("Queen of the Night") που είχε κάποια επιτυχία.

Μέσα στα 00s η βασική σύνθεση των Attentum Rock (δηλαδή οι Pink Rose με τον Raynal) επανενώθηκε, και έκτοτε τα καταφέρνουν μια χαρά, αλλά σε πιο "χαλαρό" θα λέγαμε επίπεδο με ζωντανές εμφανίσεις στη χώρα τους (και όχι μόνο). Έχουν και σελίδα στο myspace.

Δισκογραφία Pink Rose


1986 - Just What You Needed


Δισκογραφία Attentum Rock


1980 - Blouson Noir (single)
1981 - Attentat Rock s/t

1984 - Le Gang des Saigneurs

1985 - Strike

China

Posted by universechild On Feb 27, 2009 0 comments


Οι Ελβετοί China είναι μια ακόμη περίπτωση μπάντας που παρά τα εξαιρετικά άλμπουμ της, δεν ακούστηκε όσο έπρεπε, σχεδόν καθόλου θα λέγαμε. Γνώρισαν κάποια επιτυχία στα τέλη των 80s σε κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στην στην Ιαπωνία, αλλά η έλλειψη επαρκής προώθησης από εταιρία και διάφορα προβλήματα (σε συνδυασμό πάντα και με την πτώση της δημοφιλίας του hard rock ήχου) τους οδήγησαν σε διάλυση στα μέσα των 90s. Επανενώθηκαν σχετικά πρόσφατα (2007) για σειρά συναυλιών, και από τότε παραμένουν δραστήριοι.Η μπάντα δημιουργήθηκε το 1985 με τα ιδρυτικά μέλη να περιλαμβάνουν τους Claudio Matteo (κιθάρα), Freddy Laurence (κιθάρα), John Dommen (τύμπανα), Math Shiverow (φωνητικά) και Marc Lynn (μπάσο).

Μέχρι Το 1988 οπότε και πέτυχαν συμβόλαιο με την Γερμανική Phonogram και κυκλοφόρησαν ένα πολύ δυνατό ομώνυμο ντεμπούτο, η σύνθεση της μπάντας είχε αλλάξει. Με τον Struebi στα φωνητικά ηχογράφησαν To China (1988), το οποίο είχε θερμή υποδοχή και η μπάντα γρήγορα μπήκε στο στούντιο για τον διάδοχό του.

Στο Sign in the Sky (1989) σημειώθηκαν πάλι αλλαγές στο line-up καθώς στο μικρόφωνο μπήκε ο Patrick Mason και στο μπάσο ο Brian Kofmehl. Το άλμπουμ ήταν ακόμη καλύτερο από το ήδη εξαιρετικό ντεμπούτο με πιο ώριμο και προσωπικό ήχο, αλλά μετά από την περιοδεία η θέση του τραγουδιστή άλλαξε για ακόμη μια φορά.


Ο Eric St. Michaels ήταν ο τραγουδιστής για τις ηχογραφήσεις του τρίτου άλμπουμ, Go All The Way (1992), ενώ ήταν μέλος της μπάντας μέχρι και την περίοδο που κυκλοφόρησε το πρώτο live, China Live (1993).


Το 1993 η μπάντα συνεργάστηκε με τον Marc Storage, τραγουδιστή των συμπατριωτών τους Krokus (μια μπάντα τα μέλη της οποίας τους είχαν βοηθήσει και στο παρελθόν) για ένα live προορισμένο για το εθνικό ραδιοφωνικό δίκτυο της Ελβετίας. Οι ηχογραφήσεις θα κυκλοφορούσαν σε δίσκο μετά από μερικά χρόνια ως Alive (2000).


Τελευταίος τους δίσκος ήταν το Natural Groove (1995) ο οποίος ήταν και μια νέα κατεύθυνση για τη μπάντα. Όμως, και παρά κάποιες θετικές κριτικές, διάφοροι παράγοντες όπως η δεινή οικονομική κατάσταση και η έλλειψη υποστήριξης από την εταιρία, οδήγησαν σε διάλυση.

Ένα πρώτο reuinion έγινε στην αλλαγή της χιλιετίας με την περιοδεία "China Revisited". Περιελάμβανε τα βασικά μέλη Claudio, Freddy, Brian και Giovanni μαζί με τους τρεις τραγουδιστές, Struebi, Eric St. Michaels και Marc Storace.

Μερικά χρόνια μετά δόθηκε αφορμή για κανονικό reunion, το 2007, όταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη, ο Claudio Matteo, δέχτηκε πρόταση για πιθανή συμμετοχή στο Spirit of Rock φεστιβάλ. Στο φεστιβάλ συμμετείχαν ονόματα όπως Heaven & Hell (οι Black Sabbath με τον Dio), Motley Crue, Motorhead, U.D.O. και Saxon. Η μπάντα γρήγορα βγήκε σε δική της Rock Never Stops περιοδεία

Σαν παρένθεση, αξίζει να αναφέρουμε και τα εξώφυλλα όλων των δίσκων τους τα οποία ήταν πάντα ιδιαίτερα καλαίσθητα και προσεγμένα σε σύγκριση με την υπερβολή ή το kitsch που χαρακτήριζε άλλες μπάντες του είδους.

Δισκογραφία

  • 1988 - China s/t
  • 1989 - Sign from the Sky
  • 1992 - Go all the way
  • 1993 - China Live
  • 1993 - So Far (συλλογή)
  • 1995 - Natural Groove
  • 2000 - Alive (ηχογραφήσεις του 1993)